ครบทุกค่าย F444 รีวิวจากคนที่เดินแถวโลโก้จนลืมว่าจะเข้าเกมไหน

ผมเปิดหน้าครบทุกค่าย F444 ด้วยความโล่งตอนแรก โลโก้เรียงเป็นแถวยาว เลื่อนแล้วมีอีก เลื่อนแล้วยังมีอีก ชื่อค่ายที่คุ้นปนชื่อที่เพิ่งเห็นครั้งแรก หน้าจอขายความอิ่ม นิ้วขายความไม่รู้จะหยุดที่ไหน รีวิวนี้จึงไม่ใช่ตารางเทียบค่าย มันเป็นบันทึกคนเดินชั้นวางจนขาในหัวหมดแรงก่อนมือจะเลือกของ

แถบค่ายใน F444 คาสิโนออนไลน์วางแบบชั้นเดียวแต่ยาวเกินตา บางใบมีกรอบสว่าง บางใบเงียบ บางใบซ้ำแนวศิลปะกันจนมองผ่านแล้วคิดว่าเคยเข้าแล้ว ทั้งที่ยังไม่เคยเปิด ผมกดค่ายหนึ่งเพราะโลโก้ใหญ่ กดอีกค่ายเพราะอยู่ติดนิ้ว เกมข้างในไม่ได้ต่อเรื่องกัน เปลี่ยนค่ายแล้วจังหวะปุ่มเปลี่ยน เสียงเปลี่ยน ความหนาของหน้าเลือกเกมเปลี่ยน ของที่เรียกว่าครบเลยไม่รู้สึกเหมือนคลังที่เป็นระเบียบ รู้สึกเหมือนห้องโถงที่มีประตูเยอะจนเสียงฝีเท้าตัวเองยังสะท้อนไม่ทัน

สิ่งที่ความครบทำกับสายตา

ตาผมเริ่มจำไม่ใช่ชื่อค่าย แต่จำสี สีแดงแผงหนึ่ง สีทองแผงหนึ่ง สีน้ำเงินที่โผล่ซ้ำทุกสองสามใบ พอเลื่อนเร็ว โลโก้กลายเป็นลายผ้า ผมหยุดไม่อยู่ที่เกมที่ตั้งใจจะหา เพราะแถวถัดไปยื่นปกใหม่มาบัง คำว่าครบทุกค่ายในหัวตอนนั้นไม่ได้แปลว่ามีทางเลือก มันแปลว่ามีสิ่งมาตัดบทการเลือกตลอดทาง

ตอนที่ผมเริ่มเข้าค่ายแบบคนหลงทาง

ผมเปิดค่ายที่คุ้นสักห้องเพื่อหายใจ แล้วเผลอออกมาเดินต่อ เพราะกลัวว่าจะพลาดค่ายที่ยังไม่เห็น เกมที่เปิดค้างถูกลืม ยอดที่ขยับในค่ายเก่าไม่มีคนเก็บเรื่อง ห้องใหม่ยังไม่ทันรู้จักปุ่มก็ถูกปิด ความครบกลายเป็นเครื่องผลัก ไม่ใช่เครื่องช่วย ผมไม่ได้โกรธว่ามีค่ายเยอะ ผมโกรธว่าหน้านี้ไม่ยอมให้คนยืนนิ่งกับค่ายเดียวโดยไม่รู้สึกว่ากำลังเสียของ

สิ่งที่เหลือหลังเลิกเดินแถว

รอบต่อมาผมไม่เริ่มจากคำว่าครบ ผมเริ่มจากชื่อเกมที่ยังจำหน้าได้ แล้วค่อยย้อนดูว่ามันอยู่ในค่ายไหน แถบโลโก้ถูกเลื่อนผ่านโดยไม่ต้องเก็บให้หมด ถ้าค่ายไหนเปิดแล้วหน้าเกมหนาจนหาไม่เจอของเดิม ผมออก ไม่ไล่ให้ครบชั้น ความอิ่มของหน้าเว็บไม่ต้องกลายเป็นความอิ่มของคืนก่อนนอน

ครบทุกค่าย F444 ในความทรงจำผมจึงเป็นประโยคโฆษณาที่ทำงานเก่งบนแถบเลื่อน ไม่ใช่แผนที่ ใครเปิดหน้านี้แล้วอยากได้รายชื่อสำเร็จรูปจะไม่เจอในบทนี้ ใครเดินแถวโลโก้อยู่ ลองวางนิ้วก่อนถึงค่ายถัดไป แล้วถามตัวเองว่ากำลังหาเกม หรือกำลังเก็บค่ายให้ครบแบบคนสะสมสติ๊กเกอร์ คนละงานกันทั้งนั้น